( Время уходит туда, где... )

Тэмпература каля нуля - трыццаць сем i пяць.
Ты прыходзiш, гатуеш гарбату з траỳ, лiмона i мёду.
Недзе паỳтыднi да самага новага года,
Недзе хвiлiна, як позна нешта мяняць.
Вецер - на поỳдзень, поезд - на поỳнач, ноч…
Рэльсы гудзяць пра наша з табой вяртаньне.
Ведаеш, той хто выконвае пажаданьнi
Cам, здаецца, ня ведае, што пажадаць.
Новы гадзiньнiк, новай гадзiны цень
Перашкаджае мне бачыць акно насупраць,
Перашкаджае мне бачыць сьвятло i сутнасьць
Рэчаỳ ды й сувязь простых зусiм падзей…
Тэмпература каля нуля – трыццаць сем i тры.
Зноỳ цiшыня схапiла мяне за горла.
Зноỳ адчуваю, як снежань сьмяротна хворы
Ў сэрцы шукае ад зорнага неба ключы…

Сузор’е дзён, iмёнаỳ, гукаỳ, лiтар…
Двары, надвор’я, людзi, лiхтары
Губляюцца у снежаньскай палiтры,
Гарыць, як лямпа першы мандарын.
Паэт маỳчыць, пад цiхi плач гiтары,
Рыфмуючы маỳчаньне зь цiшынёй.
Аловак, чарнавiк, пад стольлю - хмары…
I робiць ноч нэрвовы ход канём.
У Млечны Шлях ляцiць яе падкова
Ды й Месяцам апiсвае квадрат.
Паэт аб гэтым cьвеце выпадковым
Рашуча нешта пiша наỳздагад…

Твой падарунак – крыжык на сэрцы.
Мой паратунак – сьлёзы ў талерцы,
Сон чорна-белы, зорныя ночы...
Нешта мне шэпча вецер паўночны.
Я – падарожжа першыя крокi,
Сонечны промень, цень шэравокi,
Горач сумненьня i радасьць высновы.
Мой незагой у далонях вясновых...
Больш не балюча, нешта сьпяваю.
Зноўку да нас наблiжаюцца зграi
Новых пачуцьцяў, здарэньняў, усьмешак.
Пiшуць паэты новыя вершы...
Сьнег растае, а пад iм - акварэлi,
Лiсьцце, якое аднойчы згарэла,
Вузкiя сьцежкi i вочкi пралескi…
Дрэвы прачнулiся цi уваскрэслi.
Нават гадзiннiк спяшаецца марыць,
Плачуць ад шчасьця рваныя хмары.
Твой падарунак – крыжык на сэрцы,
Памяць... няхай яна застаецца...
Я – падарожжа, пачатак вяртаньня.
Можа я проста чагосьцi чакаю?..

Мусiць гэта ня я -
Адлюстраваньне...
Спакуса на вуснах,
Расчараваньне...
Хворыя думкi. Кропкi...
Шалiк чырвоны кароткi.
Мусiць гэта ня я. Сумленьне...
З ветрам марскiм сутыкненьне,
Шыльдачка «Не кранайце!»,
Роздумы да скананьня...
Мусiць гэта ня я. Сьпевы,
Зоркi ý галiнах дрэваý.
Дарога скрозь сiнi вечар,
Вокны на поýнач, вечнасьць...
Мусiць гэта ня я. Сутоньне...
Неба цяжарнае поýняй,
Лесьвiца да суседзяý.
Сэрца стучыцца ледзьве...
Мусiць гэта ня я. Размова
Двух незнаёмых словаý,
Мост праз Было i Будзе.
Шэрыя вочы, студзень...

***

Сьнег на асфальце.
Стомлены аýтастопшчык
Чакае лета...

***

Ноч-лiхаманка...
Зоркi шукае ý траве
Хворы на восень.

***

Калядная ноч.
Глядзiць на мяне скрозь шкло
Сумны анёлак...

Tags: хайку
Current Music: цiша

Current Music: Метель - DDT

Ён кажа мне: «Дапамажы!»
А тут – дажджы, дажджы, i зноўку
Глядзяць нябёсы шэрым воўкам
На тры высокiя крыжы...
Ён кажа мне: «Даруй, ня плач.
Так лепей, ты яшчэ пабачыш.»
Сьлязой умые твар гарачы,
Зашые сэрца нiбы ўрач...
Ён кажа мне: «Успыхне Сьвет,
Вугольле хутка разгарыцца.
Зьбiруцца вернiкi малiцца,
Пачуўшы новы запавет!»
Ён кажа мне: «Я буду там...»
Глядзiць лагодна i сур’ёзна.
Ён кажа мне: «Яшчэ ня позна –
Я за цябе жыццё аддаў.»
Ён кажа мне: «Заўжды з табой,
Пад кожным крокам небяспечным!»
Ён кажа мне: «Ёсьць толькi вечнасьць,
А ў вечнасьцi – адна Любоў!»

                                                                  
                                                                          
       

Current Location: Возера Свiцязь
Current Mood: weird
Current Music: Летели облака - DDT

Current Music: Звезда по имени Солнце - Кино